Tymczasowe Strefy Autonomiczne

Czerwcowa edycja Sceny Tańca Studio w warszawskim Teatrze Studio w dniach 28-30 czerwca (piątek-niedziela).

Opis kuratorów

Anka Herbut, Mateusz Szymanówka

W latach 90. anarchista, pisarz polityczny i poeta Hakim Bey opracował projekt Tymczasowej Strefy Autonomicznej (TSA), przestrzeni funkcjonującej pomiędzy obowiązującymi prawami i wytwarzającej własne normy. TSA miała być jak partyzantka, wyzwalająca dany obszar geograficzny, czasowy i wyobraźniowy i ulegająca samoistnemu zawieszeniu po to, by ujawnić się gdzie indziej i kiedy indziej. Odwołując się do praktyki budowania nowych wspólnot, jakie w czasie kolonizacji obu Ameryk wytwarzały podmioty z niższych warstw społecznych, piraci, zniewoleni i tubylcy różnych ras i religii, Bey zadawał pytanie o istnienie podobnych przestrzeni we współczesnym świecie.

A co, gdyby na choreografię i taniec spojrzeć jak na grunt, wytwarzający Tymczasowe Strefy Autonomiczne? Przyjrzyjmy się emancypacyjnemu potencjałowi choreografii, która kontestuje zastane dyskursy, praktyki i formy współpracy, uprawia krytykę instytucji, rozszczelnia domeny teatru i sztuk wizualnych, w ramach których coraz częściej zyskuje widzialność. Jej polityczność może manifestować się poprzez dobór metod pracy czy sposób ustanawiania relacji między artystką/artystą, współpracownikami i publicznością. Przez dbanie o warunki, w których dochodzi do ich spotkania. Może objawiać się w decyzjach o tym, jakie tożsamości wytwarzać, a jakie rozpraszać, co jest widzialne, a co pozostaje ukryte. Może być widoczna w różnicy między tym, co mówisz, a tym, co robisz.

Kuratorowany przez Ankę Herbut i Mateusza Szymanówkę program TYMCZASOWE STREFY AUTONOMICZNE (TSA) został zaprojektowany jako efemeryczna przestrzeń ruchowo-politycznej aktywacji na mikro- i makropoziomie. Przestrzeń choreograficznych praktyk oporu i niezależności, alternatywnych systemów i autonomicznych modeli współpracy, wykorzystywanych przez współczesne choreografki i choreografów z Polski.

Czerwcowa odsłona programu – Środowiska naturalne – inspirowana jest myślą̨ filozofa przyrody Timothy’ego Mortona i jego koncepcją „mrocznej ekologii”, zakładającą, że rozdział między człowiekiem i produktami jego działalności a naturą istnieje wyłącznie w języku. Morton do ekologicznej rzeczywistości włącza wszystkie istoty, obiekty i materiały, znosząc podział na naturę i technologię. W prezentowanych w tej odsłonie pracach choreografki i choreografowie przyglądają się systemom poddawanym ciągłym zmianom, analizują relacyjność tworzących je elementów oraz potencjał kinetyczny. Wprawiają w ruch martwą naturę i świat ożywiony, badając stosunek tego, co materialne (obiektu, materiału, tworzywa) i niematerialne (koloru, fali dźwiękowej czy przestrzeni wirtualnej). Krytyce poddają też środowiska, które za „naturalne” uchodzą w zachodniej myśli i praktyce tanecznej: obecność ciała, ruch i jego związek z dźwiękiem.

Program

• 28 czerwca 2019, piątek
  19:30 Agata Maszkiewicz, Still Life (martwa natura)
  21:00 Magdalena Ptasznik, Uncannings
• 29 czerwca 2019, sobota
  10:00 Choreografia twarzy – warsztat Ramony Nagabczyńskiej
  19:00 Maciej Sado, Anydog cont.
  20:00 Przemek Kamiński, Blue (ribbon dance)
• 30 czerwca 2019, niedziela
  17:30 Kolektyw Holobiont, _on_line_ spektakl interaktywny dla rodzin z dziećmi w wieku od 5 do 7 lat.
  20:00 Ola Maciejewska, Dance Concert