Hiszpański sposób na wykluczenie społeczne młodzieży w Polsce

Polacy z sukcesem wdrożyli hiszpańską metodę pracy z młodzieżą zagrożoną wykluczeniem społecznym.

Podsumowanie projektu odbędzie się na konferencji, o której wspominamy na końcu, po krótkim omówieniu projektu.1

Z cyklu bardzo ciekawy projekt.

Definicję wykluczenia społecznego można bardzo szybko znaleźć w Internecie. Ogólnie chodzi o to, że są ludzie, którzy z różnych przyczyn nie mogą lub nie potrafią normalnie funkcjonować w społeczeństwie.

Są oni obejmowani różnymi formami pomocy przez państwo i samorządy, a często ta opieka powoduje, że już nie potrafią wyzwalać w sobie inicjatyw na rzecz społeczeństwa stając się jedynie odbiorcami tego, co społeczeństwo może im ofiarować.

Wykluczenie społeczne to złożony problem i zjawisko, z którym próbuje sobie radzić wiele instytucji i organizacji pozarządowych z różnym skutkiem. Problem szczególny, jeśli dotyczy on ludzi młodych.

Jedną z organizacji, która zmierzyła się z tym problemem występującym wśród młodzieży Warszawy i Mazowsza jest Polska Fundacja Dzieci i Młodzieży realizująca projekt pod nazwą „PWP Nowe Kompetencje” współfinansowany przez Unię Europejską w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego.

Jest to projekt współpracy ponadnarodowej (PWP), który na bazie doświadczeń i wiedzy katalońskiej (wspólnota autonomiczna Hiszpanii) Fundacion Accion Social, Education y Tiempo Libre – Espala i we współpracy z Towarzystwem Przyjaciół Dzieci Ulicy im. Kazimierza Lisieckiego „Dziadka” uczy i przygotowuje młodych ludzi do normalnego funkcjonowania w społeczności.

Obecnie prace w ramach projektu prowadzone są w Warszawie (młodzież z placówek Towarzystwa Przyjaciół Dzieci Ulicy oraz z Młodzieżowego Ośrodka Wychowawczego) i w Ostrołęce (młodzież różnych środowisk wskazana przez Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie oraz Ostrołęckie Centrum Kultury).
Dotyczą one młodzieży w wieku od 15 do 25 lat.

Realizatorzy projektu opracowali dwa programy przeznaczone dla młodzieży młodszej (15-19 lat) i starszej (20-25 lat). Mają one za zadanie pomóc młodym ludziom w odpowiedzialnym wejściu w dorosłość, z którą wiąże się także m.in. znalezienie i utrzymanie pracy.

Wśród zajęć prowadzonych z młodszą młodzieżą są m.in. warsztaty komunikacji międzyludzkiej, umiejętności panowania nad emocjami, umiejętność rozwiązywania problemów (także to wszystko w pracy grupowej). Młodzież uczy się rozpoznawać potrzeby społeczne w swym otoczeniu, planować i realizować działania na rzecz społeczności, dokumentować te działania za pomocą nowoczesnych technik oraz je prezentować. Instruktorzy starają się odwrócić role szkolonych i z osób biorących od społeczeństwa stworzyć te, które coś dla społeczeństwa robią i coś mu od siebie dają.

Starsza młodzież otrzymała zajęcia, w których nacisk jest położony na powiązanie doświadczeń społecznych z rzeczywistymi sytuacjami zawodowymi, z jakimi osoby w wieku 20 – 25 lat już się w swoim życiu zetknęły. Zajęcia obejmują m.in. zagadnienia finansowe, czyhające pułapki czy rozsądne gospodarowanie pieniędzmi. Istotnym elementem szkolenia jest ocena możliwości zawodowych młodego człowieka i wyrobienie umiejętności ich wykorzystania w pracy. Na koniec uczestnicy odbywają kilkutygodniowy staż pod bezpośrednim nadzorem pracownika firmy, w której jest odbywany staż, a stażysta ma stać się cieniem swego mistrza i naśladować go w pracy.

Pomysł wdrożenia hiszpańskich metod pracy z młodzieżą zagrożoną wykluczeniem społecznym powstał na bazie badań realizatorów projektu, polskich i europejskich raportów oraz ograniczonej oferty zajęć służących usamodzielnianiu młodych ludzi.

Niewątpliwym sukcesem realizatorów projektu jest opinia przedstawicieli hiszpańskiej Fundacji oceniających w Polsce wdrażanie ich modeli.