X
    Categories: Miasto

Więc chodź, pomaluj mój świat…

stacja II linii metra

Jednym podobają się kolorowe daszki II linii metra. Innym nie.

Tym, którzy są sceptyczni dedykuję tekst piosenki zespołu Dwa plus jeden – „Chodź pomaluj mój świat”.

„Piszesz mi w liście, że kiedy pada,
Kiedy nasturcje na deszczu mokną,
Siadasz przy stole, wyjmujesz farby
I kolorowe otwierasz okno.

Trawy i drzewa są takie szare,
Barwę popiołu przybrały nieba.
W ciszy tak smutno, szepce zegarek
O czasie, co mi go nie potrzeba.

Więc chodź, pomaluj mój świat
Na żółto i na niebiesko,
Niech na niebie stanie tęcza
Malowana twoją kredką.

Więc chodź, pomaluj mi życie,
Niech świat mój się zarumieni,
Niech mi zalśni w pełnym słońcu,
Kolorami całej ziemi.

Za siódmą górą, za siódmą rzeką,
Twoje sny zamieniasz na pejzaże.
Niebem się wlecze wyblakłe słońce,
Oświetla ludzkie wyblakłe twarze.

Więc chodź, pomaluj mój świat
Na żółto i na niebiesko,
Niech na niebie stanie tęcza
Malowana twoją kredką.

Więc chodź, pomaluj mi życie,
Niech świat mój się zarumieni,
Niech mi zalśni w pełnym słońcu,
Kolorami całej ziemi.”

                                                    Dwa plus jeden – „Chodź pomaluj mój świat”

Plac Wileński – z perspektywy II linii metra
Plac Wileński – z perspektywy II linii metra
Plac Wileński – z perspektywy II linii metra
fot. A. Sheybal-Rostek
Plac Wileński – z perspektywy II linii metra
Plac Wileński – z perspektywy II linii metra
fot. A. Sheybal-Rostek

 

Aleksandra Sheybal-Rostek:

This website uses cookies.